نکته دیگر این که طبیعت مصرف شیر را تنها برای نوزادان مجاز می داد این است که پس از سن یک تا دو سالگی تولید آنزیم لاکتید که لاکتید که تجزیه قند لاکتور یا قند طبیعی شیر می گردد متوقف می شود. و این مسئله در ژنهای ما نهفته شده و به طور طبیعی صورت می گیرد.

درست به دلیل همین مسئله است که بیشتر بزرگسالان قادر به هضم شیر نبوده دچار التهابات معدی و روده ای – نفخ و گاز یا اسهال یا دل پیچه ها گردیده و قادر به تحمل مصرف شیر نیستند. اگر طبیعت می خواست که ما در بزرگسالی به مصرف شیر ادامه دهیم چرا چنین دانشی را در ژنهای ما نهفته کرد که پس از نوزادی دیگر قادر به تجزیه و جذب شیر نباشیم. می دانم که در اینجا بسیاری از خانمها که از پزشکان خود یا از برنامه های بهداشتی رسانه ها شنیده و خوانده اند که شیر بهترین منبع کلسیم بوده و آنها برای جلوگیری از بیماری پوکی استخوان نیاز به مصرف شیر دارند.

 آیا به راستی شیر بهترین گزینه برای درمان پوکی استخوان است؟ پاسخ نه است. مشاهدات و تحقیقات علمی نشان می دهند که بیماری پوکی استخوان در کشورهایی که مصرف شیر و لبنیات در آن بالاتر است انسانها را و به ویژه خانمها را گرفتار می کند. بیماری پوکی استخوان مثل هر بیماری دیگر بر اثر مسائل متعدد که مهمترین آن تغذیه نادرست و عدم فعالیت بدنی و فرار از نور آفتاب و مصرف غذاهای حاوی پروتیین بیش از اندازه و البته کشیدن سیگار و نوشیدن الکل.

درست است که استخوانها به کلسیم نیاز دارند ولی کلسیم موجود در شیر و سایر موادی که دارای پروتیین فراوان هستند نه تنها جذب بدن نگشته و توسط کلیه ها و ادرار به دور ریخته می شود؛ بلکه امروزه می دانیم که مصرف پروتیین فراوان (رژیم غذایی روزمره در امریکا تقریباً دو تا سه برابر نیاز طبیعی بدن ما به پروتیین دارد) باعث اسیدی شدن محیط داخلی بدن می گردد. بدن ما برای مقابله با این اسیدی که می تواند باعث مرگ سلولهای بدن یا تخریب اعمال حیاتی بدن گردد به استخراج کلسیم از استخوانها می پردازد تا به قلیایی شدن خون کمک کند این عمل استخراج کلسیم از استخوانها یکی از بزرگترین عوامل بیماری پوکی استخوان می باشد. افزون بر آن بدن برای جذب کلسیم نیاز به ویتامین دی دارد. ویتامین دی در پوست تحت تاثیر نور آفتاب به طور طبیعی بوجود می آید.