ادموند گفت: »صبر كن. صبر كن! چندتايى از اين‌ها مى‌خواى؟« و از كيفش‏ چندتايى بسته مچاله‌شده و پوشيده در زر ورق بيرون آورد. ادموند ادامه داد: »بهترين علف‌هاى اين ناحيه ست. شما اين چيزها رو در شهر نمى‌تونين پيدا كنين.« و بسته‌ها را به لئون داد. لئون به دقت سرگرم پيچيدن مارى‌جوانا شد. ديروقت بود. سالى حتا تاب يك دقيقه بيشتر وقت‌گذرانى با آن‌ها را نداشت. و نمى‌خواست نيمه شب در محوطه سروصدا به پا كند. لئون سيگار بزرگى از مارى جوانا را آتش‏ زد و روى ماشين سالى نشست. ادموند گفت: »خب من ديگه مى‌رم برا استراحت. پسر تو چيز ديگه‌ايى مى‌خواى؟« لئون دو انگشتش‏ را بالا گرفت و گفت: »كا فيش« ادموند نگاهى طولانى به لئون انداخته، گفته‌ى لئون را تصحيح كرد و گفت: »ساندويچ كت فيش‏؟« لئون پاسخ داد: »اووم، اووم« ادموند گفت: »پسر تو بايد توى محوطه مواظب باشى كه مثه دفعه پيش‏ نشه. گوش‏ دادى چى گفتم؟« ادموند به طرف باركش‏ خاكسترى رنگ رفت و بدن سنگينش‏ را به زحمت درون باركش‏ جا داد. سالى هم آخرين سيگارش‏ را با لئون كشيد. او به قصد احترام و محبت خواست چند كلمه‌اى با لئون حرف بزند. پاهاى لختش‏ سردشان شده بود. آماده بود به اتاقش‏ برگردد. »خب ديگه. شب بخير.« سالى به لئون شب بخير گفت، به اتاقش‏ رفت، در را قفل كرد. سالى از چشمك در لئون را نگاه كرد كه دود سيگار را به آرامى بيرون مى‌داد. بالاخره سالى نفسى به آرامى كشيد، بعد صورت و دست‌هاش‏ را شست و به رختخواب رفت. توى رختخواب چندين بار از اين شانه به آن شانه غلت زد و چرخيد اما خوابش‏ نبرد. دوباره پشت در آمده، لئون را نگاه كرد. هنوز آنجا بود. دست‌هاش‏ را بر بدنه‌ى ماشين سالى‌كشيد، بعد پاش‏ را روى گلگير گذاشته، با يك دست شكمش‏ را مالش‏ داد. سالى زير زبانى گفت: »چه نره خرى«

سالى در اتاق را باز كرد و گفت: »مى‌خواى بياى تو؟« لئون خنديد و پا به اتاق گذاشته، در را پشت سر خودش‏ بست. سالى دورتر روى لبه تختخواب نشست. لئون روبروش‏ نشست و مارى جوانا را به طرف سالى گرفت. سالى پوك عميقى به آن زد. علف قوى و عجيبى بود. لئون خم شد و پاش‏ را بالا آورده شروع به خاراندن پاشنه‌ى پاش‏ كرد. سالى به مهربانى گفت: »مى‌خواى برگردونم بهت؟« و در همان حال بازوى لئون را گرفت. لئون گفت: »اووم.« سالى فكر كرد: »بايد از آن تيپ آدماى آروم باشه.« سالى به حمامك رفت. بلوز سياهش‏ تقريبا" خشك شده بود. سالى كاپشن را درآورد و بلوز را پوشيد و كفش‏هاى خانگى را هم به پا كرد. وقتى دوباره به اتاق برگشت لئون دم در ايستاده، منتظرش‏ بود. پيراهنش‏ روى زمين افتاده بود. سينه‌اش‏ چيزى جز ماهيچه نبود. او سالى را بلند كرده، به ديوار روبرو چسباند. سالى لنگ‌هاش‏ را بازكرده دور پاهاى لئون قلاب كرد.

لئون همچنان كه سالى را مى‌بوسيد بغل كنان او را به رختخواب برده به آرامى و محبت روى تختخواب گذاشت و گردن و سينه‌اش‏ را بوسيد. لئون دلنشين و گرم بود. سالى دست‌هاش‏ را به كمر بزرگ لئون حلقه كرد و بعد موهاى مشكى‌اش‏ را چنگ زد. قلاب كمربند لئون به شكم سالى فرورفته بود. لئون سرگرم نوازش‏ كردن سالى بود. سالى آرام خودش‏ را كنار كشيد. او مى‌خواست بازى را به پايان برد. لئون خودش‏ را پايين كشاند و پاهاى سالى را بوسه‌زنان نوازش‏ كرد، زمانى كه لئون كفش‏هاش‏ را بيرون كشيد به گوشه‌ى اتاق انداختشان. لئون خنده‌ى كشدارى كرد و زانوهاى سالى را ليسيد. سالى صورتش‏ را لاى موهاى انبوه مشكى لئون پنهان كرده زوزه مى‌كشيد. لئون همچون گاو نر مست گُشن به نظر مى‌رسيد. او بلوزش‏ را تا گردن بالا كشيده، به شتاب شلوارش‏ را هم از پا بيرون كشيد. سالى گفت: »كابوى! آرومتر، آرومتر، نمى‌خوام جايى برم.« و بدن لخت لئون را نوازش‏ كرد. كون لئون شبيه به كون بچه‌هاى دوازده ساله بود. زمانى كه لئون به داخل سالى فرو رفت، سالى جيغى از سر لذت كشيد. لئون داخل و خارج مى‌شد و هم‌ورزى را براى زمانى دراز كش‏ مى‌داد. لئون با نيرويى باورنكردنى مى‌سپوخت و نفس‏هاش‏ تندتر و تندتر مى‌شد. لئون ناگهان چوكش‏ را بيرون كشيد، بدنش‏ را پايين تن سالى كشاند و سرش‏ را لاى پاهاى سالى گذاشت.