داستانهای اروتیک

اتاق پاکیزه و تمیز

«سالى بلوم» يازده ساعت تمام را در رانندگى سخت و طولانى گذرانده، تابلو آبى رنگ متل «ددبيت» را در گذر خود كه ديد، تصميم به ايستادن گرفت. تابلوى ستاره‌ى آبى رنگ متل در كنار بزرگراه: «اتاق‌هاى پاكيزه و راحت، شبى 17 دلار»

سالى از بزرگراه بيرون آمد و روبروى ساختمان نگه داشت كه ده واحد را زير يك سقف گرد هم آورده بود. چيزى ديگر نبود جز راه سيمانى و كثيف. يك دستگاه فروش‏ نوشابه سروصداكنان گوشه‌ى محوطه بود.

زن پياده شده به طرف دفتر متل رفت.  بوى تند گوشت كنسروى كه در حال داغ شدن بود احساس‏ گرما و خفگى‌ ناشى از هوا را در او شدت بخشيد. دفتر مُتل يبشتر شبيه به اتاق نشيمن بود. دو دستگاه تلويزيون سياه و سفيد و رنگى جفت هم قرار داشتند. خوراكپزى كوچك، كنار‏ يخچال قهوه‌اى رنگ. تخته رنگ و روفته آگهى‌ها و تلفن ديوارى. مرد كوتوله‌اى روى چارپايه‌ى بچگانه‌اى كه با نوارهاى گوناگون رنگاميزى شده بود نشسته بود. شصت و پنج ساله به نظر مى‌آمد. كله‌ى طاسش‏ زير نور مهتابى مى‌درخشيد. چشم‌هاش‏ گودافتاده بود. مرد به نشانه‌ى خوشامدگويى لبخندى بر لب نشاند.

سالى بلوم« يازده ساعت تمام را در رانندگى سخت و طولانى گذرانده، تابلو آبى رنگ متل »ددبيت« را در گذر خود كه ديد تصميم به ايستادن گرفت.

تابلوى ستاره‌ى آبى رنگ متل در كنار بزرگراه: »اتاق‌هاى پاكيزه و راحت، شبى 17 دلار« سالى از بزرگراه بيرون آمد و روبروى ساختمان نگه داشت كه ده واحد را زير يك سقف گرد هم آورده بود. چيزى ديگر نبود جز راه سيمانى شده و كثيف. يك دستگاه فروش‏ نوشابه سروصداكنان گوشه‌ى محوطه بود. سالى پياده شده به طرف دفتر متل رفت.

بوى تند گوشت كنسروى كه در حال داغ شدن بود احساس‏ گرما و خفگى‌ ناشى از هوا را در او شدت بخشيد. دفتر متل يبشتر شبيه به اتاق نشيمن بود. دو دستگاه تلويزيون سياه و سفيد و رنگى جفت هم قرار داشتند. خوراكپزى كوچك و در كنارش‏ يخچال قهوه‌اى رنگ. تخته رنگ و روفته آگهى‌ها و دستگاه تلفن ديوارى. مرد كوتوله‌اى روى چارپايه‌ى بچگانه‌اى كه با نوارهاى گوناگون رنگاميزى شده بود نشسته بود. شصت و پنج ساله به نظر مى‌آمد. كله‌ى طاسش‏ زير نور مهتابى مى‌درخشيد. چشم‌هاش‏ گودافتاده بود.

مرد به نشانه‌ى خوشامدگويى به سالى لبخندى بر لب نشاند. »يه لحظه صبر كن، اومدم.« و به زحمت خودش‏ را به سمت پيشخوان دفتر كشاند. مرد به سختى نفس‏ مى‌كشيد. زمانى كه نزديك شد، سالى متوجه لكه‌هاى خاكسترى روى گردن مرد شد. چشمان خيس‏ مرد به سالى دوخته شده بودند. »چكار مى‌تونم براتون بكنم؟« مرد حين بيرون دادن حروف، رج دندان‌هاى سياه شده و كرم‌خورده‌اش‏ را نشان داد. سالى پرسيد: »كرايه‌ى اتاق چنده؟« نيمه شب كه خانه را ترك كرد تنها بيست و هشت دلار پول نقد در جيب داشت. و حالا نياز به سرپناهى براى خواب داشت. »اتاق‌هايى با 35 دلار و چندتايى هم 17 دلارى داريم. شماتنهایید«

»براى حالا«

سالى كه حرف مى‌زد مرد با لرزشى كه در بدنش‏ بود به او خيره شده بود. مرد گفت: »خب مى‌تونم يكى از ارزانهاش‏ را بهت بدم.«

به نظر مى‌رسيد نمى‌خواهد مشترى را از دست بدهد. سالى گفت: »مى‌تونم اول اتاق را ببينم؟«

»البته، البته. يه لحظه وايستا تا كليدها را بيارم.«