Narangestan Publishing - نشر نارنجستان

صفحه اول

تازه های کتاب و ...

نقد کتاب

شعر امروز

کتابفروشی

کتاب

گیاهخواری

تغذیه وتندرستی

محیط زیست

خبرنامه نارنجستان

برای اطلاع از تازه ترینهای نارنجستان و دریافت کوپنهای تخفیف, مشترک خبرنامه ما شوید.

جدیدترین مطالب

We Are

Show Cart

Your Cart is currently empty.

List All Products

صفحه اول

مصاحبه ها

از اين نيمه خاک

Tel: 310.477.1757

چیستان رویاها

Compare at: ~~$14.00~~
Our Price: $12.60
You Save: 10.00%
Add to Cart

ملاحظات فلسفی در دین و علم

Our Price: $12.00
Add to Cart

سگ ولگرد و داستانهای دیگر - گویا

Our Price: $23.00
Add to Cart

زندان زنان

Compare at: ~~$9.00~~
Our Price: $8.10
You Save: 10.00%
Add to Cart

انجل لیدیز

Our Price: $8.00
Add to Cart

درباره نارنجستان

نارنجستان سایت رسمی نشریه، نشر و کتابفروشی ‏نارنجستان می باشد.

بهمن سقایی: مدیر سایت و ویراستار مطالب
امیل دارمو: مسئول فنی و طراحی سایت

به نشانی زیر با ما تماس بگیرید

Narangestan

10920 Wilshire Blvd

# 150-9112

Los Angeles,

CA 90024

Tel: 310 4771757

برای همکاری با نشریه و یا مشاوره در زمینه نشر ‏کتاب با ما تماس بگیرید. ‏
پاسخگویی به پرسش ها در این زمینه جزو وظایف ‏ماست.‏

تازه ترینها

میم - خوابنامه مارهای ایرانی

همه سپیده دمان جهان

سلسله احیاگران - مجموعه سخنرانی ها

تقویم نارنجستان

January 2009

M	T	W	T	F	S	S
29	30	31	1	2	3	4
5	6	7	8	9	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31	1

No Latest Events

از اين نيمه خاک

| چاپ |

پست الكترونيكي

بهمن سقایی

فهرست
از اين نيمه خاک
صفحه 2
صفحه 3
صفحه 4

صفحه 2 از 4

تلاش دولتمردان امريکايی برای ايجاد سرزمينی سفيدپوست نشين، انگليسی زبان و پروتستانی از همان آغاز محکوم به شکست بود. گذشته از آن که ايتاليايی ها، ايرلندی ها، اسپانيايی ها که جزو طبقات محروم سفيدپوستان بشمار می آمدند در برابر يکپارچگی فرهنگی ايستادگی می کردند. از استقلال امريکا چندان نگذشته، چينی ها در نيويورک شهرک خود را به پا داشتند و پس از آن در سانفرانسيسکو. دو شهرک جادويی که هنوز هم برای امريکاييان رازی سر به مُهر مانده است. حضور اين دو شهرک در شکل گيری کلنی خرده فرهنگ های امريکايی ها نقشی مهم بازی می کرد، چرا که از ديدگاه فرهنگ سفيد، چينی ها، يهوديان و سياهان در رده طبقات برده و خدمتکار می بايستی ابزار دست سفيدها باشند تا به ياری کليسا به راه راست هدايت شوند. «روزهای خوش گذشته» که در دهه پنجاه سريال تلويزيونی محبوب و همگانی برای امريکاييان بود نمونه روشنی از اين مالکيت تام مردان سفيد بر طبيعت، زنان، برده ها، و نوکران بود همراه با شفقت طلبی برای اين برده های محروم از نور مسيح. کلان فرهنگ سفيد تنها می توانست در سريال هايی اين چنينی عظمت اربابی از دست شده از يکسو و رسالت کليسايی خود را از ديگ سو به چشم بنگرد.

افريقاييان هرچند به دلايلی به فرهنگ حاکم گردن نهاده، زبان و مذاهب خود را از دست دادند؛ اما بزرگترين ابزارشان برای بقا، رنگِ پوست و فرهنگ نانوشتاری افريقايي شان بود. فرهنگی که «آوازهای کليسايي» ترانه ها و موسيقی «بلوز» و «رپ» قصه ها و ترانه های بازگشت به «بهشت افريقا» بخشی از آن را شکل می دهد. بعدها همين دو امکان، عامل پيوند و يگانگی در مبارزات اجتماعی آنها برای دستيابی به حقوق مدنی شان شد. يهوديان هم گرچه گتوی خود را در نيويورک بنياد نهادند؛ اما انگيزه و ماهيت بازرگانی شان آنان را وا می داشت بيش از ساير خرده فرهنگ ها با کلان فرهنگ سفيد درآميزند و رنگ پذير شوند. اما نيروی بازدارنده در اين آميختگی فرهنگی، همانا موضوعيت سوء تفاهم تاريخی مذهبی ميان مسيحيان و يهوديان بود *** بيشتر نويسندگان عبری زبان در امريکا در تنهايی و بی مخاطبی در کوير فرهنگی زيستند.

«گرشوم شاکيد» منتقد ادبيات مدرن عبری (1) بر اين ديدگاه است که اين تنهايی سال به سال گسترش می يافت. آمار يهوديان امريکا از 275 هزار در سال 1880 به پنج ميليون در سال 1955 رسد و باوجود افزونی سرمايه و گسترش بازرگانی يهوديان، چونان که بايد و شايد اينان به ادبيات مدرن عبری زبان توجهی نداشتند. يهوديان مهاجر که بيشترشان از کشورهای فقير اروپای شرقی آمده بودند در برابر شتاب کار و امکان آزادانه و بيکرانه توسعه سرمايه در امريکا، بسيار زود ادغام فرهنگی را پذيرا شدند.

نسل دوم اين نوآمده ها تنها به زبان انگليسی توانا به ارتباط با همديگر بودند. تلاش نويسندگان عبری زبان نسل اول برای بنيان يک مرکز فرهنگی ادبی يهودی در گتوی نيويورک با شکست کامل مواجه شد. از آن شمار اندک نويسندگان که در آغاز مهاجرت شور و شوقی برای گسترش ادبيات مدرن عبری داشتند، تنها «گابريل پريل» باز ماند که همچنان بدون خواننده به زبانی می نوشت که جز فرقه های مذهبی يهودی، نه کسی به اين زبان سخن می گفت و نه می نوشت.

به باور «گرشون شاکيد» ريشه ی اين بی خوانندگی را بايد در اين واقعيت يافت که يهوديان از جامعه ای به شدت بسته و مذهبی، با ساختارهای کهن اروپای شرقی به جامعه غير مذهبی امريکا کوچيده بودند. نويسندگان به خوبی می دانستند نسل دوم فرصتی برای آموزش تورات و تلمودها و ديگر نسک های آيين يهود را در جامعه ای که زمان بيشترين ارزش را دارد، ندارند. و اگر ادبيات نتواند در روشها و درونمايه های خود دگرگونی پديد آورد، مردمی که خود را زمان می دانند، نابودشان خواهند کرد؛ گويی می گفتند: «من وقت ام، وقت برايم عزيز است. من محق ام.» نسل دوم، کسانی که در گتوی نيويورک پا به هستی گذاشته بودند تقريياً هيچ نويسنده ای به عبری نداشتند.

<<صفحه قبلي - صفحه بعدي>>