حکومت جمهوری اسلامی برای فرافکنی در برابر مشکلات اقتصادی و سیاسی خود و فریب طبقات فرودستی که همواره چشم به حکومت «عادلانه» داشته اند، اقدام به اخراج صدها هزار افغان تبار ساکن ایران کرده است.

حکومت ایران بیش از همه می داند افغان تباران در سخت ترین شرایط ممکن بدون کوچکترین چشم داشتی از حکومت در پشتیبانی از حقوق حقه شان زندگی کرده  و در سازندگی و آبادانی ایران نقش خاموش و سنگینی داشته اند. نیروی کار ارزان، سکوت در برابر حق کشی ها و محرومیت از حقوق اجتماعی، آنان را به طبقات فرودست و شهروندان درجه سوم ایران تبدیل کرده است. شگفت تر این که خود آنان نیز علیرغم اقامت سی ساله در ایران، تن به حضور در جایگاه شهروند محروم از همان اندک حقوق اجتماعی داده اند. پرسش ها بسیار است.  کدامیک از افغانان یا حتا فرزندانشان در مقامات اداری و مشاغل دولتی ایران راه یافته اند؟ کدامیک از فرزندان افغان در بهره گیری برابر با دیگر دانش آموزان ساکن در ایران از همان حداقل امکانات آموزشی برخوردار بوده اند؟ کدامیک از کارگران افغان علیرغم سی سال زندگی در ایران در مجلس شورا نماینده داشته اند؟ کدامیک از آنان در مناطق فقیرنشین  که آلونکهایشان را برقرار کرده اند در شورای شهر محل اقامت خود نماینده داشته اند؟ کدامیک از آنان در برابر حق کشی های کارفرمایان فرومایه و زیاده خواه، توانسته اند به دادگاهی مراجعه و تقاضای احقاق حقوق حقه خود را کنند و آن دادگاه به شکایتشان رسیدگی کند؟ مگر فراموش کرده ایم به زمان قتلهای کودکان در ورامین، آن دیوانه زنجیری (که دهها پسربچه را پس از تجاوز به قتل رسانده بود) هشت کودک افغان را نیز پس از تجاوز به قتل رسانده بود که خانواده های این قربانیان، از ترس اخراج از ایران، خبر مفقود شدن و یا حتا کشته شدن فرزندانشان را به کلانتری محل گزارش نکرده بودند. مگر فراموش کرده ایم هربار که روزنامه های ایران (اصلاح طلبان بدتر از اصولگریان) هر خشونت رخداده را به افغانان نسبت داده افکار عمومی را علیه آنان تحریک می کردند و حکومت هم دست اراذل و اوباش را برای حمله به آنان باز گذاشته بود تا آنان ادعای کوچکترین حقی نکنند.

حالا، در برابر چشم همگان حکومت «اصولگرای» ایران به زور و خشونت متوسل شده ایرانیان افغان تبار را می خواهد به سرزمینی تبعید کند که بخشی از آنان کوچکترین انس و الفت و شناختی از آن ندارند.

حکومت می داند با بیرون کردن افغانان از ایران مشکلات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ایران حل نخواهد شد. بیکاری برطرف نمی شود. برعکس به بحران ناشی از یک کمبود فرهنگی اجتماعی دامن می زند. اخراج آنان همچون قطع یکی از اندامهای پیکر ایران بزرگ است. مادر وطن از اخراج فرزندانش بیمار خواهد شد. متاسفانه جامعه روشنفکری ایران در برابر این بی عدالتی حکومت خاموش مانده است. روزنامه ها و سایت های ایرانی نیز همچون سطل زباله ای از کاغذهای باطله غربی ها خود را با دورریخته شده های غربی سرگرم کرده اند و از پرداختن به متن جامعه خود را محروم کرده اند. در چنین اوضاع احوالی ست که حکومت به خود حق می دهد برای فریب افکار عمومی افغانها را قربانی کند. برای نجات آینده کودکان افغان تبار که ایران موطن اصلی شان است، برای یاری رسانی به تهیدستان حاشیه نشین افغان تبار که بیش از سی سال پیش به دلیل جنگ و انقلابات خونین و ناامنی به سرزمین دوم خود گریخته اند در برابر اقدام ضد انسانی اخراج آنان بایستیم و نگذاریم حکومتگران با این عمل ضدانسانی خود بر چهره زیبای ایران داغ ننگ بنشانند.

این خبر توسط بی بی سی بخش افغانستان مخابره شده است:

رامین انوری
در کابل

اعتراض به اخراج پناهجویان افغان از ایران
ده ها نفر در اعتراض به 'اخراج اجباری' پناهجویان افغان از ایران، در برابر وزارت خارجه افغانستان و سفارت ایران در کابل اجتماع کردند.

تظاهرکنندگان از وزارت خارجه افغانستان انتقاد کردند که در زمینه جلوگیری از "اخراج اجباری" این پناهجویان، اقدامات پیشگیرانه انجام نداده است.

این تظاهرات پس از آن صورت گرفت که کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهجویان اعلام کرد ایران بیست هزار پناهجوی "غیرقانونی" افغان را از خاک این کشور اخراج کرده است.

ایران در گذشته بارها هشدار داده بود که پناهجویان غیرقانونی افغان را از این کشور اخراج می کند. به گفته مقامات ایران، حدود یک میلیون پناهجوی غیرقانونی افغان در این کشور بسر می برند که بیشتر آنان به عنوان کارگر ساختمانی و یا در زمین های زراعتی کار می کنند.

حوصله مندی

تظاهرکنندگان در کابل به تصمیم ایران به اخراج اجباری پناهجویان اعتراض کرده و در کنار آن، از وزارت خارجه افغانستان نیز انتقاد کردند که به گفته ای آنان، در زمینه جلوگیری از اخراج پناهجویان از ایران، اقدامی نکرده است.

در عین حال، وزارت خارجه افغانستان می گوید که وضعیت در دو روز گذشته بهبود یافته و اخراج پناهجویان از ایران به شکلی که در روزهای پیش صورت می گرفت، حالا انجام نمی شود.

سلطان احمد بهین، سخنگوی وزارت خارجه به بی بی سی گفت که نگرانی افغانستان در مورد پناهجویان افغان در ایران، با مقامات ایران مطرح شده است.

آقای بهین با این حال از دولت ایران تقاضا کرد که در برخورد با پناهجویان افغان از حوصله مندی بیشتری کار گیرد.

او گفت: "ما از کشور دوست و همسایه ایران می خواهیم که هماگونه که در گذشته مهماندار چند میلیون پناهجوی افغان بودند، حالا نیز با در نظر داشت مشکلات افغانستان و با درنظر داشت مشکلات پناهجویان، در این روند از حوصله (صبر) بیشتری کار گیرند."

مشکل اصلی: بیکاری

مقامات افغان می گویند بیش از 900 هزار مهاجر افغان در ایران به شکل رسمی ثبت نام شده اند، اما مقامات ایران تخمین می زنند که دست کم یک میلیون مهاجر غیر قانونی افغان در ایران زندگی می کنند.

تظاهرکنندگان در کابل در حالی به تصمیم ایران به اخراج اجباری پناهجویان افغان اعتراض کردند که در حال حاضر نیز همه روزه صف های طویلی از افغانها به منظور دریافت ویزا در برابر سفارت ایران در کابل تشکیل می شود.

بیشتر این افراد می گویند میزان بالای بیکاری در افغانستان آنان را واداشته تا با وجود مشکلاتی که در ایران با آن روبرو هستند، به این کشور سفر کنند.

بیشتر این افراد برای یافتن کار، بیشتر از مدت ویزای خود در ایران باقی می مانند.

حالا ایران نیز کشوریست که از میزان بالای بیکاری رنج می برد و مقامات ایران همواره تلاش کرده اند سطح بیکاری را در این کشور کاهش دهند.

رسانه های داخلی افغانستان از یک مقام پلیس ایران نقل قول کرده اند که ایران با اخراج اجباری پناهجویان غیرقانونی افغان، می خواهد حداقل چهار درصد از میزان بیکاری در این کشور بکاهد.