من از کجایم

                   که پیرهنم بوی ترخون  

                   کرته ی باغ پدر  می دهد؟

و گونه هایم

                  به سرخی گل انار باغ همسایه؟

از کجایم

                 که دستانم

                ساقه ی ترد بوته ی بنادر است؟

                و طعم دهانم

                مزه ی گل بید مشک چای مادرم؟

از کجایم

              که شوق هایم آبی اند

              به رنگ مینای آبهای شمال؟

از کجایم

             که بهاران

             شکوفه های سیب

             در دلم جوانه می زند؟

و طرح هفت سین عجیبی

           در آینه بندان چهره ام؟

می دانی. ..می دانی…

           از آن بالنده رودم.

                               زاینده

          از آن بلند کوهم

                              البرز

از سر زمینی ام که

به زرتشت می رسم

اولین شاعر زمین….