بهرام اردبیلی

پیکر چهارم

شبانه ی قیس به بازخوانی لیلی

می خواهمت ای زخم سیاه

1

دوان آمده امروز

                    با چار زانوی زخم

                                           بریده بر کف ایوان

از نافه ی آب است

                       می پیچد

                                 چنانکه  بر در ِ دریا

                                                         هیون حامل

2

بر آنم

       که به عقرب ماه

                          آهویی بگزم

تا راه آبی ی سپیده شدن

                             در قلب و رگ

                                               بسته شود

3

حرامی ی باز آمدن!

                         ای مرگ آخرینم

                         عبور کن از شام ِ غریبان ِ دامنم

ای آذرخش نباتی

                    خمیده بشکن

                                   در خم ِ نارنجی

   بر گرفته از دفترهای روزن  زمستان چهل و هفت