|
صفحه 7 از 8
یه شب که همه جا م داشت می سوخت، به خود م گفتم: « بسه دیگه! میزنم به چاک ». وقتی که اونا - شکم پر - غرق خواب بود ند - مخصوصأ تا اونجائی که می تونستن بخورن به خورد شون داد م - چهار دست وپا طرف خروجی رفتم ... داشتم خارج می شد م. تقریبأ بیرون بود م که کوچولوهه بلند شد و داد زد: « آ آ ها ها آ آ آ آ آ آ ! مامان، داره در میره! »
- « خفه شو، آتش بیار معرکه! یکی از همین روزها با دستهای خود م تخم هاتو می کنم و خاگینه می کنم و با سبزی خوردن به خورد ننه ات مید م! » بارون اومد! ناگهان بارون اومد. توفان شد. یادم اومد ببرها از آب واهمه دارن. پا به فرار گذاشتم. از غار بیرون زد م. سرازیری بیرون رو تا رودخونه دوید م ... خود مو انداختم تو آب و شنا کرد م ... شنا کرد م ... شنا کرد م! ببرها اومده بودن بیرون :
« - ا ُ ا ُ آ آ ها ها آ آ » و من : « - ا ُ ا ُ آ آ ها ها آ آ ها ها آ آ » ( او حرکت شنا کردن را به حرکت رکیکی بدل می نماید که به معنی " سر کسی شیره ما لید ن " است). به اونطرف رودخونه که رسیدم پا به فرار گذاشتم. روزها پیاده روی کرد م ... هفته ها، یک ماه، د وماه، ... نمی دونم چند وقت! نه کلبه ای د ید م و نه دهکده ای. همش درخت بود و جنگل. تا بالاخره یه روز صبح به تپه ای رسیدم و جلو چشمم دره سر سبز و آبادی پد یدار گشت. اون پائین خونه ها رو می بینم. یه روستا ... یه دهکده! با میدون و زنها و بچه ها و مردها ... « آهای ... با شما م! » و با عجله بطرف اونا سرازیر شد م. « ای آدمیان! من نجات پیدا کرد م! من سرباز لشکر چها رم، جون سالم بدر برد م. من ... »
چشمشون که به من افتا د: « یه مرده! روح! از گور در رفته! » و فرار کردن و رفتن تو خونه هاشون و درها رو چفت و کلون کردن.
« - چرا همچی میکنن؟ کد وم روح؟ کی مرده؟ آخه چرا؟ ای همنوعا ن من ... »
چشمم افتاد و خود مو تو یکی از پنجره ها د ید م. یکه خورد م و از جا پرید م: موها سیخ سیخ، یکدست سفید، صورت سوخته، سیاه و قرمز، چشمها مث کاسه خون! انگاری یه مرده! دو تا پا داشتم، چهارتام قرض کرد م. دوید م طرف چشمه؛ خودمو انداختم اون تو ... حالا نشور، کی بشور. حالا نمال، کی بما ل! با شن و ماسه و هر چی که د م دستم بود. تر و تمیز از اون تو بیرون اومد م. « - آهای، با شماها م! بیاین بیرون! بیاین بیرون منو دست بزنین ... منو لمس کنین ... من یه آدمیزاد واقعی ام؛ با گوشت و پوست و استخون ... بیائین امتحا ن کنین ... من یه مرده نیستم » .
اونا بیرون اومد ن، کمی وحشت زده. مردها، زنها، بچه ها. منو د ستما لی کردن ... و همین طور که دستمالی ام می کردن، من هم براشون نقل کردم که: ( خلاصه سریع ماجرا را من من کنان تعریف می کند). « من از لشکر چهارم منچوری میا م. تو کوه های هیمالیا بهمون حمله کردن. از ناحیه پا زخمی شدم. تخم اول و دومم خراش برداشت. هفت تیرو طرفم نشونه رفت: متشکرم برادر، دست نگهدار، بذار برای بعد ... ف و و ر ر ر ر ت ... خوابم برد ... ف و و ر ر ر ر ت ... بارون اومد. سیل آب ... ف و و ر ر ر ر ت ... تو غارم. خانم ببره ... بچه ش غرق شده بود ... جلو اومد ... هر چی پشم و پیله داشتم سیخ شد ... جوجه تیغی.مزمزه کرد م. مکید م. حالا نه مک کی به مک! اون وری شد. باز مکید م ... یکی دیگه ... ت ا ا ا ا پ ... مکید م ... آ آ ها آ آ ... با مشت زدم تو تخما ش ... دفعه بعد ... ب ُ ر ر ر ر ُ م ب ُ م ... یه حیوون گنده. کباب می کنم. جلو قرمز. پشت سفید ... آ آ ها ها آ آ آ آ آ آ ... مامان، داره در میره. خایه ها تو جا کن می کنم ... آ ها ها آ آ ها ها ... خودمو نجات دادم! »
همین طور که داستان مو تعریف می کرد م؛ متوجه شدم که اونا بهم نگاه های عجیب و غریبی می کنن و به طرز مشکوکی سر تکون میدن: - طفلکی، پاک عقلش رو از دست داده ... چه دوره وحشتنا کی رو گذرونده. پاک زده به کله اش، بیچاره ی بدبخت.
- حرفا مو باور نمی کنین؟
- چرا، چرا، چه جورم! پستون ببر رو مکیدن، یه چیز طبیعی یه ... هر کسی می تونه ببرها رو بمکه. تو ده ما خیلی ها با مکیدن شیر ببر بزرگ شد ن. گاه گاهی ما بین خود مون میگیم: کجا داری میری؟
- میرم ببر بمکم. گوشت پخته رو که نگو! ... ا و ه ه ه ه ه ه! ... حتمأ باید خوششون بیا د ... ببرها مشتری درجه یک گوشت پختن!!! ما خود مون یه غذاخوری مخصوص ببرها داریم ... اونا هفته ای یکبار مخصوصأ به ده ما میا ن که با ما غذا بخورن.
حس کرد م دارن یه کم دستم می اندازن. در همین زمان بود که فریاد ببرها رو شنید م ... آ آ ها ها آ آ آ آ آ ... چه نعره ای! تو قله کوه سایه دو ببر پیدا شد. خانم ببره و کوچولوش. کوچولوهه باندازه مادرش شده بود. آخه ماه ها گذ شته بود ... فکرش رو بکنین، بعد از این همه مدت منو پیدا کردن! چه بوئی من باید تو راه از خودم بجا گذاشته باشم! ... آ آ آ آ ها ها ها ها آ آ آ آ ... تما م اهالی ده وحشت زده جیغ کشید ن: - ببر اومد! کمک!
و بلافاصله در رفتن و چپید ن تو خونه ها شون و درو کلون کردن.
- کجا دارین میرین! چرا در میرین ... اینا همون دوستهای من هستن که براتون گفتم. خانم ببره و بچه ش که مکیدمش. بیاین بیرون، نترسین.
ببرها پائین اومد ن ... ت آ آ ل آ آ پ ... ت و و ل و و پ ... ت آ آ ل آ آ پ ... ت و و ل و و پ! وقتی به ده متری من رسید ن، مادره آنچنان علم شنگه ای راه انداخت که اون سرش نا پیدا!
- آ آ ها ها آ آ آ آ آ این جوری ازم تشکر می کنی! این همه بهت محبت کرد م، تو رو لیسید م. ا ُ ا ُ ها ها آ آ آ ها ها ها آ آ آ جونتو نجات داد م! هو هو هو ا ُ ا ُ ها ها آ آ آ حتی برای مرد خودمم این کاری رو که برای تو کرد م، نکرد م ... حتی برای فک و فا میلم ... هو هو ا ُ ا ُ آ آ ها اونوقت تو ما رو اونجا کاشتی و در رفتی ... ا ُ ا ُ ها ها آ آ ها ها ها آ آ آ ... از اون بدتر تو ما رو به گوشت پخته عادت دادی؛ حالا هر وقت گوشت نپخته می خوریم ... هو هو ا ُ ا ُ ها ها آ ها ... بالا می آریم ... اسها ل می گیریم؛ هفته ها مریض میشیم. آ آ آ ها ها آ آ آ ها ها ها آ !
من هم بهش گفتم: - ا ُ ا ُ ها ها آ آ آ آ ... چی خیا ل کردی! که یعنی من هیچ کاری برای تو نکرد م؟ منم تو رو نجات داد م. منم تو رو مکید م؛ وگرنه منفجر می شدی ... آ ها ا ُ ل ها آ آ آ! بعدشم که سرخ کرد م، هی سرخ کرد م. تخما م داشت می ترکید! ( مشت گره کرده اش را بطرف بچه ببر می گیرد). آ آ آ ها ها ها آ آ آ ... تو دیگه خفه شو ... حتی اگه بزرگ و چاق هم شده باشی ...
اما شما خوب می دونین، وقتی تو خا نواده عشق باشه ... با همدیگه آشتی می کنیم. من ته ریش بزی خانم ببره رو خاروند م ... اونم منو لیسید ... کوچولوهه هم چنگول نرمی بهم کشید ... من هم خوابوندم تو گوشش ... اینجوری ... یک کم د م مادره رو کشید م ... چندتام تلنگر به پستونا ش زد م؛ آخه خوشش میا د ... یه لگد تو تخمای کوچولو ... داشت زیادی حا ل می کرد. ( به مردما نی که در خانه هایشان در را به روی خود بسته اند). « آهای، با شما م! ما آشتی کردیم ... بیائین بیرون ... نترسین، بیائین! ( به ببر ها ) شمام دندونها تونو قایم کنین ... آ آ آ م م ... اینجوری ( با لبها دندانهایش را کاملأ پنهان می کند). زیاد اونارو نشون ندین. پنجه ها تونم بکشین تو ... بذارینشون زیر بغلتون ... رو آرنج راه برین ... این جوری ( خودش انجام می دهد).
اهالی ده کم کم بیرون اومد ن ... دستی آروم و آهسته به سر خانم ببره کشید ن ...
- اوه، چه خانم قشنگی! گ و گ گ و ر ی گ و ر ی گ و ر ی گ و گ گ و ر ی ... یکی دیگه ... ل ی ل ی ل ی ل ی ل ی ل ی ... ملچ و ملوچ ... ملچ و ملوچ ... لفت و لیسی راه افتاد اون سرش ناپیدا ... چنگ می کشید ن، البته نرم و آهسته؛ کله می زدن، حتی کوچولوهه. بعد شم چهار تا بچه پریدن رو کپل خانم ببره. هر چهار تائی با هم. ب ا ر ا ر ا پ ب ا ر ا ر ا پ ب ا ر ا ر ا پ ... ب ا ر ا ر ا پ ب ا ر ا ر ا پ ب ا ر ا ر ا پ ... خانم ببره یورتمه می رفت. عین اسب! بعدشم غلت زد رو زمین. چهار تا والدوزنا هم د م کوچولوهه رو گرفته بودن و دِ بکش. ( ادای بچه ببر را که از دم کشیده شده و با فرو کردن پنجه هایش در زمین مقا ومت می کند را در می آورد). آ آ ها ها آ آ ها ها ها ! منم پشت سرش مواظب بچه ها بود م... ( مشت گره کرده اش را نشان می دهد) ... اونارو دنبال می کردم ... این ببرها چه حا فظه ای دارن! بعدشم با هم بازی کردن. رو زمین غلت زدن. مسخره بازی در آوردن. باید اونجا بودین و می د ید ن! تمام روز اونا با زنها، بچه ها، سگها، گربه ها بازی کردن. اینقدر تعداشون زیاد بود که اگه گاه گاهی یکی دو نفر هم اون وسط گم می شد، هیچ کس نمی فهمید!
یه روز که اونا همگی مشغول بازی و غلتیدن رو زمین بودن؛ صدای دهقانی رو شنیدیم که از دامنه کوه پائین می اومد و فریاد می زد: - آهای مردما ، کمک، کمک! راهزن های سفید به ده ما حمله کردن، اسبها رو قلع وقمع می کنن، گاوها رو می کشن، خوک هارو می دزدن، زن ها مونو بلند می کنن ... تفنگ تونو بر دارین و به کمک مون بیائین. اونا گفتن: - ما که تفنگ نداریم! من گفتم: - ولی ببر که داریم. ببرها رو ور داشتیم و دِ برو ... ت ا ل آ پ ُ ... ت ا ل آ پ ُ ... ت ا ل آ پ ُ ... ت و ل و پ ... از تپه بالا رفتیم و از اون طرف تپه به دهکده سرازیر شدیم. سربا زهای چا ن کای چک مشغول تیراندازی و دزدی و دل و روده در آوردن بودن.
- ببرها ها ها ها !!!!
- آ آ آ ها ها ها آ آ آ آ آ آ آ
به محض شنیدن عربده ببرها، بند تنبون سربازها پاره شد، خشتکشون افتاد پائین ... رو کفشا شون ریدن و ... ف و ر ر ر ت ... در رفتن! از اون به بعد هر د فعه سربازهای چان کای چک به دها ت اطراف حمله می کردن، اهالی میومدن دنبال ما : ببرها ها ها ها !!!
ما سریع و فوری وارد معرکه می شد یم، حتی گاه گاهی یه ببر اینجا، یه ببر اونجا. از همه طرف فریاد کمک می اومد. بعضی ها از یه هفته قبل نوبت می گرفتن. یک د فعه دوازده تا دهکده با هم تقاضای کمک کردن!
- چه خا کی به سرمون بریزیم. ما که دو تا ببر بیشتر نداریم ... همه جا که نمی تونیم بریم. چه باید بکنیم؟
- من گفتم : ببر تقلبی! قلبشو درست می کنیم.
- چطوری ؟ ببر تقلبی؟
- آره، آسونه. نمونه رو که جلو رومون داریم. دو تا سر گنده، دو تا کله مقوائی بزرگ از مشما و موم و چسب و کاغذ درست می کنیم. یه نقاب با دو تا کاسه چشم و دو تا ناوک سیاه هم بهش اضافه می کنیم؛ عین صورت خانم ببره و بچه ش. تو این صورت فک بالائی و پائینی رو که حرکت میکنه، جا میدیم. یه نفر جلو می ایسته با سر ببر که ... ک و آ ک ... ک و آ ک ... ک و آ ک ... می کنه و بازوها شو حرکت میده. اینجوری. پشت سر او نفردوم دولا شده بهش می چسبه. یه نفر دیگه هم که دم حیوون به او وصله پشت سر نفر دوم قرار داره. این جوری. روی همه اینها رو هم با یه پتوی زرد رنگ که راه راه سیاه داشته باشه می پوشونیم. پتو باید کاملأ پاهارو بپو شونه؛ برای که شش تا پا برای یه ببر یه کم زیادئیه. بعد شم باید به فکر نعره ببر بود. عربده کشیدن رو باید کشید و یا د گرفت. باید تمرین کرد. کار نیکو کردن از پر کردن است. همه بیایین این طرف و مثل مدرسه صف بکشین. ببرها هم معلم میشن. دِ یاالله، یاد بدین چطوری باید نعره کشید. - ا ُ ا ُ آ آ ها ها ها آ آ آ
- بسیار خوب. تو تکرار کن. ( به یک شاگرد اشاره می کند). - ا ُ ا ُ آ آ ها ها آ آ !
- یه بار دیگه. - ا ی ا ُ ها ها آ آ آ !
- بلندتر! کوچولوهه رو گوش کن.
- ا ی ا ی ا ُ ا ُ ها ها آ آ ها ها آ آ !
- یه بار دیگه. - ا ی ا ی ا ی ها ها ا ُ ا ُ ا ُ ها ها آ آ آ !
- یه بار دیگه، قوی تر!
- ا ی ا ی ا ُ ا ُ ها ها آ آ آ آ آ آ آ
- همه با هم! ( همانند رهبر ارکستر بزرگی همه را رهبری می کند).
- ا ُ ا ُ ا ُ ا ُ ها ها ها ها آ آ آ آ آ آ آ آ آ ها ها ها آ آ آ آ
چه هیاهو و جار و جنجالی افتا ده بود! اگه غریبه ای بر حسب اتفاق از پشت د یوار دهکده رد میشد، اونو حتمأ اینجوری ( ادای کسی که از ترس خشکش زده است را در می آورد.) پیدا می کردن وقتی سربازهای چان کای چک بار دیگه پیداشون شد :
- ببرها ها ها ها ها !!!
- ا ُ ا ُ ا ُ ا ُ ها ها ها ها آ آ آ آ ها ها ها آ آ آ
اونام از ترس کونشون به دریا زدن. اینجا بود که رهبران حزب پیداشون شد و گفتند : - به به، به به. بارک الله، صد بارک الله. ببر، چه ابداع شگفت انگیزی! فتبارک الله احسن خالقین! خلق ابتکار و تصور و تخیلی داره که هیچکس نداره! ماشاالله، ماشاالله! ببر کشف بجا و فوق العاده ئیه. اما نگهداشتن ببرها با خودتون صلاح نیست! اونا باید به همونجائی که قبلأ بودن برگردن. اونا باید به جنگل برگردن!
- آخه چرا؟ ما با ببرهامون حال می کنیم. اونا رفقا و برادرای ما هستن. اونام با ما حال می کنن.ازمون محافظت می کنن. ما اصلأ احتیاج به ...
- غیر ممکنه. ببرها هرج و مرج طلبن. منطق و استدلال سرشون نمیشه. مقام و جایگاهی تو حزب نمیتونن داشته باشن. جاشون تو حزب نیست. در نتیجه جزو خلق مستضف نیستن. مجادله منطقی نمیدونن یعنی چه! اطاعت از اوامر حزب از واجباته. ببرها رو راهی جنگل کنین.
ما هم گفتیم: - « باشه، اونارو راهی جنگل می کنیم ». اما این کارو نکردیم. اونارو چپوندیم تو مرغ دونی . اینجوری. ( ادای ببرها را که در حالتی شبیه مرغان در بالا بلندی قرار گرفته اند را در می آورد ). وقتی هم سر و کله رهبران حزبی پیدا شد؛ ما به اونا یا د داده بودیم که بگن :- قو قو لی قو قو قو قو لی قو قو
رهبران پشت میز نشین هم نگاهی به همدیگه می کردن و می گفتن : - «خروس ببری!؟ » ومی رفتن پی کارشون. خدا رو شکر که ما ببرها رو نگه داشتیم. برای که چند وقت بعد سر و کله ژاپنی ها پیداشون شد! کوچولو، زیاد، بداخلاق،زانوها نیم دایره، کون پائین، با شمشیرهای بلند و تفنگ های بیشمارشون. با پرچم سفید و اون با دکنک قرمز وسطش؛ یکی سر تفنگ، یکی دیگه رو کلاه، یکی هم چپونده بود ن تو کونشون، با اون با دکنک قرمز و اشعه های خورشید طالع!- ببر ها ها ها ها ها !!!
- آ آ آ ها ها ها آ آ آ آ ها ها ها
|
