Narangestan Publishing - نشر نارنجستان

صفحه اول

تازه های کتاب و ...

نقد کتاب

شعر امروز

کتابفروشی

کتاب

گیاهخواری

تغذیه وتندرستی

محیط زیست

خبرنامه نارنجستان

برای اطلاع از تازه ترینهای نارنجستان و دریافت کوپنهای تخفیف, مشترک خبرنامه ما شوید.

جدیدترین مطالب

We Are

Show Cart

Your Cart is currently empty.

List All Products

صفحه اول

داستان امروز

افسانه ببر

Tel: 310.477.1757

من چراغها را خاموش می کنم

Compare at: ~~$12.00~~
Our Price: $11.40
You Save: 5.00%
Add to Cart

انسانها یکسانندDVD

Compare at: ~~$15.00~~
Our Price: $14.25
You Save: 5.00%
Add to Cart

بچه های نیمه شب

Compare at: ~~$18.00~~
Our Price: $16.20
You Save: 10.00%
Add to Cart

بوف کور - گویا

Compare at: ~~$26.00~~
Our Price: $23.40
You Save: 10.00%
Add to Cart

چیستان رویاها

Compare at: ~~$14.00~~
Our Price: $12.60
You Save: 10.00%
Add to Cart

درباره نارنجستان

نارنجستان سایت رسمی نشریه، نشر و کتابفروشی ‏نارنجستان می باشد.

بهمن سقایی: مدیر سایت و ویراستار مطالب
امیل دارمو: مسئول فنی و طراحی سایت

به نشانی زیر با ما تماس بگیرید

Narangestan

10920 Wilshire Blvd

# 150-9112

Los Angeles,

CA 90024

Tel: 310 4771757

برای همکاری با نشریه و یا مشاوره در زمینه نشر ‏کتاب با ما تماس بگیرید. ‏
پاسخگویی به پرسش ها در این زمینه جزو وظایف ‏ماست.‏

تازه ترینها

میم - خوابنامه مارهای ایرانی

همه سپیده دمان جهان

سلسله احیاگران - مجموعه سخنرانی ها

تقویم نارنجستان

January 2009

M	T	W	T	F	S	S
29	30	31	1	2	3	4
5	6	7	8	9	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31	1

No Latest Events

افسانه ببر

| چاپ |

پست الكترونيكي

داریو فو

فهرست
افسانه ببر
صفحه 2
صفحه 3
صفحه 4
صفحه 5
صفحه 6
صفحه 7
صفحه 8

صفحه 4 از 8

اما خانم ببره قد می به جلو برداشت و ... تالاپ ... یه پستون دیگه! این ببرهام چقدر پستون دارن! یه رشته! مشغول دومی ش شدم، می خواستم یه کمی شو تف کنم، ولی مگه میشد، خانمه ُُسر و ُمر و گنده اونجا ایستا ده بود، مراقبم بود ... اگه یه ذ ره شو تف می کردم، می بلعیدم، سر تا پا. حتی نفس نمی تونستم بکشم. ملچ مولوچ ملچ مولوچ ملچ مولوچ ملچ! مکیدم و مکیدم. شیر بود که پائین می رفت، داشتم خفه می شدم. پلق پولوق پولوق پلق ... صدای فرو ریختن شیرو تا تو رگهای پام می شنیدم. شایدم خیالاتی شده بود م. در هر حال تاپ و توپه قلبمو دیگه حس نمی کردم. حس میکرد م شیر از تو شش هام رد میشه. پر از شیر شده بودم. بسه دیگه. تالاپ: خانمه برگشت و یه پستون دیگه. بازم باید مک بزنم. حس کار زنجیره ای تو کارخونه رو داشتم! شکمم هر چه بیشتر و بیشتر باد کرد و جلو اومد، پر پر پرپر! طوریکه چمباتمه زده بود م، با ورمی که شکمم کرده بود خود مو بجای بودا عوضی گرفتم. آ آ آ ر ر ر ق ق ق، آ آ آ ر ر ر ق ق ق، آ آ آ ر ر ر ق ق ق، یه رشته آروغ. کپل هام بهم فشار می آوردن و کونم بهم اومده بود، داشتم خفه می شدم، جم نمی تونستم بخورم! « اگه دل درد بگیرم و شیر فواره بزنه بیرون، چی؟ لابد منو میگیره و میزنه تو شیر و مثل یه بیسکوئیت خیس خورده تو شیرقهوه، میبلعد م! » مکیدم و مکیدم. من تو رو می مکیدم، من تو رو می مکیدم. آخر عاقبت دوست عزیز، سراپا شیر شده بودم، با شیر مست کرده بود م، دیگه هیچی حالیم نبود. حس میکرد م شیر از گوشا م فواره زد بیرون، از گوشا م و از بینی م، قلپ قلپ قلپ زنون. ف ی ی ی ی ی ش ش ش ... نفسم بند اومده بود ... ف ی ی ی ی ی ش ش ش! کارمو که تموم کرد م، خانم ببره با زبونش صورتمو لیسید : ن و ن و و وچ ... چشام عین چشای مقدسین تاب خورد و رفت بالا! بعد شم خانم ببره با یه عالمه قر و غربیله رفت ته غار و پهن زمین شد و گرفت خوابید ... ریقو مردنی هم قبلأ خوابیده بود. منم بشکه شیر، همین جوری میخ شده بودم. (ادای مجسمه بودا را در می آورد). « وامصیبتا ... اگه تکون بخورم، حتی مژه بزنم، منفجر میشم ... ب ا ب ا م ب ب ب م ب م. » بالاخره به خواب رفتم. چی جوریشو نمیدونم. مث یه نی نی کوچولو، راحت و آروم خوابید م. صبح که از خواب بیدار شد م، یه کم سبک تر شده بود م، دور و ورم رو زمین تر تر بود ... نمیدونم چی شده بود. خانم ببره رو نگاه می کنم: نیستش. کوچولو هه هم همینطور. رفتن بیرون ... بیرون رفتن ... حتمأ، رفتن جیش بکنن. یه کم صبر می کنم ... نگران بود م. هر صدائی که می شنیدم ترس ورم میداشت، مبادا یه حیوون غریبه باشه. شایدم یه حیوون وحشی بزنه و از در بیاد تو. من که نمیتونم بهش بگم: - « متاسفم، خانم خونه نیستن. رفتن بیرون. بعدأ تشریف بیارین؛ یا اینکه براشون پیغام بذارین ». با د لواپسی تموم منتظر بودم. بالاخره شب شد ... خانم تشریف فرما شدن. خوشگل و تو دل برو، پستوناش باز دومرتبه کمی چاق و متورم شده بود. اما نه مث دیروز که داشتن میترکید ن، تقریبأ نصف دیروز. ولی اون طوریکه باید و شا ید گرد و قلمبه شده بودن. پشت سرشم کوچولوهه پیداش شد. به محض اینکه خانم وارد غار شد، بوئی کشید و دور و ورشو نگاه کرد، چشمش که به من افتا د : - « آ آ آ آ آ ها ها ها ها ا ا ا ا ر ر ر ر ». مثل اینکه بگه : « هنوز اینجا ئی؟ » ریقو مردنی هم همینطور : - « اُ اُ اُ آ آ آ ها ها ها ا ا ا ». بعدشم هر دو رفتن ته غا ر. خانم ببره پهن زمین شد. کوچولو هم با وجود اینکه شکمش کمی کوچکتر شده بود، معذالک هنوز گاه گاهی ... بولوغ ... آروغ میزد و آب بالا میاورد. اونم کنار مادرش پهن زمین شد. مادره هم سرشو بنرمی و مهربانی گرفت و رو پستوناش گذاشت : - « ن ی ا ا ها ها ها آ آ آ آ ! » ( ادای امتناع بچه ببر را در می آورد. )

خانم ببره
- « ب ی آ آ آ آ آ آ ها ها ها ا ا ا ! »

<<صفحه قبلي - صفحه بعدي>>