Narangestan Publishing - نشر نارنجستان - دیوار لفظ قلم و زبان محاوره

صفحه اول

تازه های کتاب و ...

نقد کتاب

شعر امروز

کتابفروشی

کتاب

گیاهخواری

تغذیه وتندرستی

محیط زیست

خبرنامه نارنجستان

برای اطلاع از تازه ترینهای نارنجستان و دریافت کوپنهای تخفیف, مشترک خبرنامه ما شوید.

جدیدترین مطالب

We Are

Show Cart

Your Cart is currently empty.

List All Products

صفحه اول

تازه های کتاب و ...

دیوار لفظ قلم و زبان محاوره

Tel: 310.477.1757

ملاحظات فلسفی در دین و علم

Our Price: $12.00
Add to Cart

مراسم به نمایش درآوردن یک دیکتاتور

Compare at: ~~$10.00~~
Our Price: $9.00
You Save: 10.00%
Add to Cart

دوران سپری نشده

Compare at: ~~$10.00~~
Our Price: $9.50
You Save: 5.00%
Add to Cart

لکان، دریدا، کریستوا

Our Price: $12.00
Add to Cart

بوف کور - گویا

Compare at: ~~$26.00~~
Our Price: $23.40
You Save: 10.00%
Add to Cart

درباره نارنجستان

نارنجستان سایت رسمی نشریه، نشر و کتابفروشی ‏نارنجستان می باشد.

بهمن سقایی: مدیر سایت و ویراستار مطالب
امیل دارمو: مسئول فنی و طراحی سایت

به نشانی زیر با ما تماس بگیرید

Narangestan

10920 Wilshire Blvd

# 150-9112

Los Angeles,

CA 90024

Tel: 310 4771757

برای همکاری با نشریه و یا مشاوره در زمینه نشر ‏کتاب با ما تماس بگیرید. ‏
پاسخگویی به پرسش ها در این زمینه جزو وظایف ‏ماست.‏

تازه ترینها

میم - خوابنامه مارهای ایرانی

همه سپیده دمان جهان

سلسله احیاگران - مجموعه سخنرانی ها

تقویم نارنجستان

November 2008

M	T	W	T	F	S	S
27	28	29	30	31	1	2
3	4	5	6	7	8	9
10	11	12	13	14	15	16
17	18	19	20	21	22	23
24	25	26	27	28	29	30

No Latest Events

دیوار لفظ قلم و زبان محاوره

| چاپ |

پست الكترونيكي

منوچهر انور

فهرست
دیوار لفظ قلم و زبان محاوره
صفحه 2
صفحه 3
صفحه 4
صفحه 5

صفحه 3 از 5

شاید اگر دیروز در ایران هم، مثل هند و اروپا، هنر درام نویسی راه به ادب پیدا کرده بود، و زبان محاوره با همان الگوها و شاخه ها و لایه ها و عبارات و به همان صورت هایی که بر زبان خواص و عوام هردو جاری بوده و هست، راه به منابع معتبر پیدا کرده بود، و در مواقع رسمی کنار نیم افتاد.

امروز کلیشه های مرده شعری و ادبی نه فقط بر صحنه بازی و عرصه فیلم و سریال و آگهی های بازرگانی، بلکه بر صفحات کتاب و پوسترهای هنری و پلاکاردهای سیاسی و تابلوهای راهنمایی و رانندگی و کارت های دعوت و تبریک و غیره این طور سنگینی نمی کرد و جای لفظ چابک گفتار را نمی گرفت و دیالوگ نویسی به زبان زنده روز - چه می دانیم - شاید مقبول طبع ادیبان هم می افتاد و شاخه ای همسنگ دیگر شاخه های ادب به قلم می آمد.

درد دوری

دورماندن فن آشنای نمایش از ادبیات رسمی فارسی، همواره ملازم بوده است با طرد الگوهای اصلی گفتار از عرصه لفظ قلم، و دورافتادن لفظ شکسته روزمره از زبان ادب و کتابت.

و تا وقتی این شقاق به تمام و کمال التیام نیابد و هنر درام نویسی، براساس آزادی داد و گرفت بین لفظ قلم و زبان شکسته گفتار، شکل طبیعی پیدا نکند، حاشا که درد درام درمان شود، و کار اساسی شخصیت پردازی در بازی ها و فیلم ها به پختگی برسد!

درجهت این پختگی تا امروز گام های بلند برداشته شده، اما هنوز خیلی مانده تا زبان ادب و کتابت، نه فقط اصطلاحات از آب گذشته، بلکه الگوهای زبان گفتار را به تمام و کمال در خود تحلیل ببرد، تا هر معنایی در سطحی که شایسته اوست به صورت راه پیدا کند، و هر حرفی به شکلی که برازنده اوست، در جای خود به میان آورده شود.

ما هنوز که هنوز است حتی فرق میان زبان محاوره را با لفظ عامیانه، چنانکه باید روشن نکرده ایم و توجه نداریم که لفظ عامیانه فقط یکی از شاخه های زبان محاوره است که خود به شاخه های فرعی بسیاری تقسیم می شود. یک گفتار محاوره ای الزاما عامیانه نیست، اما یک مطلب عامیانه جایش خود به خود در حوزه زبان محاوره محفوظ است.

یعنی الگوهای اصلی گفتار، در اصل، دخلی به زبان عامیانه و شکستن افعال و ساده کردن واژه ها در تداول عامه ندارد، گو اینکه انواع فعل شکنی ها و تبدیلات و تداول ها، هریک دارای محل امن و حوزه مخصوص خود و موسیقی خاص خود، در هزارتوی نکاویده گفتارند.

امروز دیگر وقتش رسیده که از خود بپرسیم چرا هرکس بخواهد بالبداهه حرفی بزند، حتی اگر حرفش نطقی باشد عالمانه و غرا در یک کنفرانس ادبی، به طور طبیعی الگوهای محاوره را به کار می گیرد، فعل ها را هم خیلی وقت ها می شکند، و چه بسا «آن» را «اون»، «جان» را «جون» و «تهران» را «تهرون» بگوید، و حتی مقداری اصطلاحات عامیانه هم به خورد کار بدهد، اما اگر خطابه ای را از قبل روی کاغذ آورده باشد و بخواهد آن را در کنفرانس واخوانی کند، می بینیم که دیگر گفتاری در کار نیست؛ جمله ها همه «ادبی»ست، و عصا قورت داده، و اغلب قالبی، که ضمنا دیگر هیچ فعلی در آنها نمی شکند و هیچ «آ»یی به «او» تبدیل نمی شود.

و البته همین مرد ادیب است که صرفا به حسب سنت و عادت، دائم مواظب است که دیوار حایل میان نطق بالبداهه و خطابه مکتوبش خراب نشود - غافل از اینکه تا این جور دیوارها خراب نشود و آزادی داد و گرفت بین لفظ قلم و زبان محاوره رسمیت پیدا نکند، نیازهای زبانی امروز برآورده نخواهد شد.

عاجل ترین این نیازها، به گمانم، همان دیالوگ نویسی باشد که در مقام یک شاخه اصلی از شاخه های ادب، اغلب محروم است از یک وضع طبیعی - چه در ساختار، چه در شیوه املا.

بسیاری نویسندگان وزین و مترجمان جاسنگین، وقتی الگوهای گفتاری را کنار می زنند و دیوارهای حایل میان کتابت و گفتار را موجه می دانند، طبیعی ست که عبارت های شکسته ای را هم که به طور طبیعی بر زبان جاری می شود به رسمیت نشناسند و شکنجه هزوارش را به ضبط ساده اصوات و ایجاد وفاق میان تلفظ و املا ترجیح دهند.

و خیلی وقت ها می بینی، حتی در گفت وگوهای چاله میدانی و خاله زنکی، استبداد لفظ قلم بر الگوی کلام و دستور زبانشان و به تبع آن، بر ساختار عبارت هاشان حاکم است؛ و در موارد کمیابی که جواز شکستن افعال را صادر می کنند، به ساختار کتابتی در واقع دست نمی زنند، یعنی راستش در ته قلب اکراه دارند از اینکه جوهر گفتار طبیعی در گفت وگوها جاری شود و تا تکلیف این کار به تمام و کمال روشن نشود، و پیوند زبان کتابت با الگوهای زبان گفتار - نه صرفا شکل شکسته آن - به تمام و کمال صورت نبندد، و الگوهای لفظ عوام با قواعد لفظ قلم، و قلمفرسایی های خواص در کتاب ها پهلو نزند و نثرنویسی آن را به رسمیت نشناسد و راه را تا به آخر طی نکند، کار فارسی نویسی در تمام زمینه ها لنگ خواهد شد؛ چه در زمینه شاعری، چه بازی نویسی و داستان نویسی، چه در تحقیق و چه نقد، چه در چالشگاه ترجمه، چه حتی در واژه سازی و لغت پردازی، این اوجب و اجبات.

<<صفحه قبلي - صفحه بعدي>>