|
شهرنوش پارسی پور
|
|
نگاهي به رمان" Angel Ladies"، نوشته خسرو دوامي/
نشر نارنجستان، لوس آنجلس، ٢٠٠٦
اين رمان، كه در حقيقت رمان كم حجمي ست كه با خط بسيار درشت چاپ شده، از تركيب و كيفيت خوبي برخوردار است. پي رنگي قوي دارد و مهم تر از همه خواندني ست.
چهار زن و مرد، كه در حقيقت دو زوج هستند به اتفاق به سفر كوتاهي در مناطق پرت و دورافتاده امريكا رفته اند. آنان كم كم و در جريان سفر خود را معرفي مي كنند. مرجان همسر راوي داستان است. آنها يك ازدواج سياسي كرده اند كه ظاهرا و به مرور به دلبستگي حقيقي انجاميده. دختري دارند. و اينك به مرحله پايان رابطه رسيده اند. داريوش و سوسن زوج ديگر هستند. سوسن طبعي آزاد دارد و در همين راستا با داريوش آشنا شده است. زماني با مردان زيادي رابطه داشته است. مرجان به راوي شك دارد و فكر مي كند او با تمام زن ها ارتباط دارد.
داستان حول همين محور و در ناكجاآبادهاي آمريكا جريان پيدا مي كند. ما در آغاز از دره مرگ بازديد مي كنيم كه مبناي فيلمي از آنتونيوني، فيلمساز ايتاليائي ست. آنان در اينجا راه مي روند و گفتگو مي كنند. داريوش لوده است و خاطراتي را تعريف مي كند كه اغلب رنگ جنسي دارند.
سفر گروه چهار نفره در در مسير شهرهاي مرده و ارواح ادامه مي يابد. عاقبت به گروهي مي رسند كه تابع مذهبي گم شده و نيمه سرخپوستي هستند. لخت و برهنه به آداب گنگ و باستاني تن در مي دهند و باز سفر ادامه دارد. خاطرات گاهي آنها را به ايران مي آورد و تضاد دو منطقه به نحوي شديد در داستان به چشم مي خورد. عاقبت به روسپي خانه اي مي رسند كه براي خودش شهرتي دارد و در نيمه راه لاس وگاس قرار گرفته. دو زوج تصميم مي گيرند به ميان روسپيان بروند. روسپيان آنها را به مهرباني در ميان خود مي پذيرند و شب به خوشي مي گذرد و...
خسرو دوامي در اينجا نشان مي دهد كه راز داستان نويسي خوب را مي داند. او بي آنكه براي معرفي شخصيت هايش نيرو مصرف كند آنها را به خوانندگان معرفي مي كند. داستان به طوري جلو مي رود كه خواننده آرزو مي كند به پايان نرسد. اما داستان زود به پايان مي رسد. در حقيقت داستان از نوع نفسگير براي نويسنده است. سبك كار دوامي گاهي به كار همينگوي نزديك مي شود و روشن است كه در اين حال نوشتن كار مشكلي ست. احتياطا دوامي تصحيحات زيادي در داستان انجام داده است. شايد نوشتن اين كار براي زماني دراز كش آمده است. رابطه مرجان و راوي از نوعي ست كه بخشي از فرهنگ معاصر ايران را مي سازد. زوج هاي سياسي كه ديگر انگيزه اي براي زندگي مشترك ندارند. ديگر قهرمان نيستند و دوستانشان كشته شده اند بي آنكه آنها بتوانند كاري برايشان بكنند. همه اينها، بي آنكه گفته شود در داستان "حس" مي شود.
نوشتن اين كار را به خسرو دوامي تبريك مي گويم.
|
