پینوکیو

رمانی برای نوجوانان از کارلو کولودی (کارلو لورنتسینی (1)، 1826-1890)، نویسنده ایتالیایی، که ابتدا به صورت پاورقی در مجله کودکان (2) فردیناندو مارتی

Price: Compare at: $11.09 Our Price: $10.53 You Save: 5.00%

« Add to Cart »

امروزه بسيارى از مردم به اشتباه فكر مى كنند كه مى دانند پينوكيو۱ كيست. فكر مى كنند كه او تنها يك عروسك خيمه شب بازى چوبى بود كه در انتها به يك پسربچه واقعى تبديل مى شد يا توسط يك نهنگ بلعيده مى شد و يا اينكه هر وقت دروغ مى گفت دماغش به شدت دراز مى شد. به خاطر همين مسئله است كه براى صدها سال از سياستمدارانى كه در جامعه دوپهلو حرف مى زنند و كلى بافى مى كنند و دروغ مى گويند تصويرى كاريكاتورگونه با دماغى دراز ترسيم مى شود كه بارزترين آن چهره ريچارد نيكسون رئيس جمهور اسبق آمريكاست كه البته او خودش واقعاً دماغى پينوكيووار داشت.

اكثر مردم پينوكيو را تنها از كارتون ساده شده و پر احساس و سوزناك ديسنى مى شناسند و يا از طريق نسخه هاى كوتاه شده پينوكيو كه براى كودكان منتشر شده است. داستان اصلى كه كارلو كولودى آن را نوشته امروزه تنها در محافل علمى و برخى كتابخانه ها وجود دارد كه طولانى تر، پيچيده تر و جالب تر و البته بسيار سياه تر از چيزى است كه ما مى شناسيم. گلاكو كامبون منتقد ايتاليايى، اين كتاب را يكى از سه كتاب اثرگذار ادبيات ايتاليايى مى داند. او بر اين باور است كه پينوكيو، كمدى الهى دانته و نامزدى آلساندرو مانزونى سه منبع ادبيات ايتاليا را تشكيل مى دهند.

براى او و كسانى كه اين نسخه اصلى را مى شناسند، ماجراهاى پينوكيو تنها يك كتاب سرگرم كننده و فانتزى سبك نيست بلكه داستانى جدى درباره هنر و زندگى است. داستانى است درباره بلوغ، بزرگ شدن در فقر و ايتاليايى بودن. كارلو كولودى كه نام اصلى اش كارلو لورنزينى است در سال ۱۸۲۶ در فلورانس ايتاليا به دنيا آمد. او يكى از ده فرزند پدر و مادرى بود كه شغل خدمتكارى پيشه كرده بودند. هنگامى كه او در مدرسه دانش آموز خوبى شد، كارفرماى پدرش پول هزينه تحصيل او را پرداخت، به اميد اينكه او روزى كشيش مى شود، اما اين امر هيچ وقت اتفاق نيفتاد. در عوض لورنزينى پس از فارغ التحصيلى براى كار به يك كتابفروشى رفت و بعدها به يك روزنامه نگار ليبرال تبديل شد كه نسبت به آموزش و كليسا اعتقادى نداشت. در پينوكيو مدرسه جايى است كه همه به شدت از آن مى ترسند و هراس دارند و از مذهب هم كه به ندرت در كتاب ياد مى شود.
در اصل پينوكيو به صورت يك مجموعه در روزنامه ايل جورنامه پربامبينى (روزنامه مخصوص كودكان) چاپ شد. هشت قسمت آن در حد فاصل ژوئيه و اكتبر ۱۸۸۱ و يازده قسمت آن از فوريه ۱۸۸۲ تا ژانويه ۱۸۸۳ چاپ شد. فرم داستان چاپ شده پيكارسك بود، يعنى به خاطر فشار زمان بعضى قسمت ها منسجم تر و بهتر نوشته شده بود و برخى قسمت ها به كل از نسخه هاى جديدى كه به انگليسى منتشر شده حذف شده است.

كارتون والت ديسنى هم قسمت بيشترى از داستان را حذف كرد و تغييرات شديدى را در آن ايجاد كرد. ژپه تو پدرخوانده پينوكيو در كارتون، يك اسباب بازى ساز موفق است و شهر داستان هم جايى در سوئيس يا باواريا است. كارگاه ژپه تو پر از جعبه هاى موسيقى و ساعت هايى است كه پرنده اى در آن «كوكو» مى كند. اما در داستان اصلى، ژپه تو يك ايتاليايى به شدت فقير است كه به كار پيكره سازى اشتغال دارد. هنگامى كه كارتون آغاز مى شود پينوكيو يك اسباب بازى چوبى بى جان است و تنها هنگامى حيات مى يابد كه فرشته آرزوى ژپه تو را براى داشتن يك بچه برآورده مى كند.

در كتاب، پينوكيو از همان ابتدا زنده است. البته او فقط يك تكه هيزم بى نام است كه در بخارى استاد آنتونى در گوشه اى افتاده و مى تواند حرف بزند و تكان بخورد. وقتى استاد آنتونى مى خواهد او را با تبر به دو نيم كند فرياد مى زند كه آخ، دردم آمد، كه اين نجار را وحشت زده مى كند و به همين خاطر اين تكه هيزم را به دوستش ژپه تو تقديم مى كند كه مى خواهد از آن عروسك خيمه شب بازى درست كند. پينوكيو در كارگاه ژپه تو به حركات شيطنت آميز خود ادامه مى دهد و حركات ژپه تو را تقليد مى كند و استاد آنتونى را مى زند كه اين باعث بروز دعوا ميان دو دوست قديمى مى شود.