درباره هاروكى موراكامى نويسنده ژاپنى
از بطن روز مرگى ها
مترجم: شيلا ساسانى نيا

تاكنون چند كتاب عجيب و باشكوه خوانده ايد كه بتوانند به رؤياهاى شما راه يابند و آنها را دستخوش خود سازند. بى شك چنين رمانهايى زياد نيستند؛ رمانهايى كه آنقدر تأثير گذارند كه به ضمير ناخود آگاه انسان راه مى يابند و حتى بر رؤياهاى او تأثير گذارند. بى اغراق شايد تنها يك نويسنده باشد كه خوانندگان آثارش به هر زبان در مورد او به چنين اتفاق نظرى مى رسند: «در تمام مدتى كه اين كتاب را مى خواندم به رؤيا پردازى درباره شخصيتها و اتفاقات آن پرداختم.»
نويسنده ژاپنى «هاروكى موراكامى» در حال حاضر برگ برنده ادبيات ژاپن براى بردن نوبل ادبيات است. نثر موجز و دغدغه هاى شخصيتهاى رمانش كه اغلب پوچى و تنهايى حاصل در زندگى مدرن را نشانه گرفته اند او را به غولى در ميان رمان نويسان هم نسلش تبديل كرده اند. رمانهاى موراكامى همچون لبه برنده چاقو پاره هايى از زندگى را مى برند تا بعد آنها را در ذهن خوانندگان قاب بگيرند. جنايات جنگى، ناسيوناليسم و وطن پرستى، جام جهانى... فرقى نمى كند چون براى موراكامى همين ها متن زندگى هستند. خيلى ها مجموعه آثار او را به نوشته هاى ولاديمير ناباكوف تشبيه كرده اند و آثارش آنچنان پر خواننده بوده اند كه به زبانهاى بسيارى ترجمه شده اند.

اگر چه تنها در يك كشور به زبان مادرى اش تكلم مى شود اما داستانها و رمانهاى ظريف موراكامى دنيا را شيفته خود كرده است. چگونه است كه يك نويسنده چه در آمريكا و چه در اروپا و چه نزد عوام و چه نزد خواص يعنى منتقدان اين چنين محبوب شده است؟ براى درك بهتر حال و هوا و فضاى آثارش مترجمين رمانهاى او از سيزده كشور مختلف چندى پيش در توكيو گردهم آمدند تا ثابت كنند موراكامى مرزهاى ملى را در مى نوردد. رمان نويس آمريكايى ريچارد پاورز معتقد است كه در آمريكا موراكامى به عنوان يكى از معدود نويسندگان مهم و شاخص بين المللى تلقى مى شود. او گفته بود: «چگونه يك نويسنده مى تواند در ايتاليا و كره پرفروش باشد، در تركيه يك پديده فرهنگى باشد و در كشورهايى همچون روسيه و چين از عزت و احترام ادبى والايى برخوردار شود؟

• شوپنهاور:

• بعضی وقتها که به کتابهایی که در خانه دارم نگاه میکنم، به نظرم می رسد عمرم کفاف خواندن آنها را نمی دهد، باوجود این نمی توانم در برابر وسوسه خریدن کتابهای تازه مقاومت کنم. هرگاه  به کتابفروشی می روم و کتابی در مورد یکی از موضوعهای ذوقی ام_ مثلا شعر انگلیسی باستان یا اسکاندیناوی باستان_ میبینم، به خودم می گویم: " حیف که نمی توانم این کتاب را بخرم چون یک نسخه اش را الان در خانه دارم."

 خوابگزاریهای مملکت گل و بلبل

از ما بهتران می گویند رونق جمکران  از زمین هاش است. می گویند جنگ میان آیت الله هاشمی رفسنجانی و آیت الله مصباح یزدی هم به واقع، جنگ بر سر ارزش زمین های قم است. روزگاری بود که بیابانهای اطراف جمکران را به مفت هم  نمی خریدند؛ و حالا از پرتو سر آن روستایی خوابنما شده، مسجد جمکران چاهی دارد برای  عریضه نویسی به امام غایب.

    یکصد سال پس از مشروطیت

اشتراکات:

تفاوتها:
1- صد سال پیش، مبارزان و مخالفان دنبال راههای پیروز شدن مشروطه بودند، حالا دنبال علت های شکست مشروطه می گردند. کتاب نوشته اند، دستگیر شده اند، کشته شده اند.
2- صد سال پیش، میرزا حسن خان مشیرمُلک، آیت الله بهبهانی، معین تجار و ارباب جمشید و حاج امین ضرب هواداران مشروطه بودند، حالا ضیاء آتابای 3

- صد سال پیش، دولت لیبرال «سر هنری کمپل بنرمن» نخست وزیر انگلیس مشکل گشای مشروطه خواهان بود، حالا دولت محافظه کار «جرج بوش».

در سنت ما ایرانیان بسیار زشت است که میخ به تابوت مرده بکوبیم. من هم در این مقاله چنین قصدی ندارم؛ اما خیال دارم تا شمایان زنده هستید میخ بر تابوتتان بکوبم.
بیست هشتم مرداد بنا بر اعتراف کودتاچیان کودتایی بود علیه حکومتی که میخواست از چپاول  ملتی فقیر و پابرهنه به دست کشوری استعماری جلوگیری کند. کودتاچیان خود در خاطرات مربوط به کودتا نوشته‌اند که به دست و بوسیله برادران رشیدیان بین اوباش و چاقوکشان پول تقسیم کردیم که بیرون بریزند و شهر را شلوغ کنند،زنده باد شاه سردهند. البته این قسمت از برنامه فقط چند درصد کل برنامه بود. توزیع پول بین افسران ارشد ارتش، روزنامه نگاران قلم به مزد، وکلای مجلس هم جزو برنامه بود و هم چنین قسمتی از خاطرات آقایان کودتاچی، بنابر این اطلاعات بیست و هشتم مرداد زائیده‌ی فساد ما بود. حال اگر به نظر شما حاصل فساد می‌تواند افتخارآمیز باشد، بنشینید و به آن افتخار کنید.